Je kent het gevoel wel. Het nachtelijke gepieker. De eindeloze to-do-lijst. Het gevoel dat je de boel draaiende houdt, ook al heb je een partner. Dit is de echte wereld van Sarah De Bie – een wereld die voor zoveel moeders herkenbaar zal aanvoelen.
Terwijl haar man, wielrenner Wout Van Aert, over de hele wereld fietst, legt Sarah thuis een andere soort marathon af. Ze is een ex-atlete, auteur en podcaster, maar haar veeleisendste rol is die van de vaste thuisbasis voor haar gezin.
Net als ontelbare andere vrouwen zette ze haar eigen carrièreplannen even on hold. Ze heeft een diploma rechten en volgde nog drie extra opleidingen, maar merkte dat de realiteit van het moederschap en de huishouding dat pad niet toeliet.
“Ik dacht altijd dat het wel te combineren zou zijn,” deelde ze openhartig in haar podcast, een gevoel dat zo herkenbaar is voor velen. “Maar het is niet mogelijk. Dus ik heb me erbij neergelegd.”
Maar in plaats van een gesloten deur, opende Sarah een raam. Ze goot haar ervaringen in een kinderboek, Niets dan liefde. Ze wilde andere gezinnen helpen waar een ouder vaak afwezig is – kinderen van drukbezette ouders, kinderen uit een echtscheiding of eenoudergezinnen.
“Ik hoop dat kinderen die dit boek lezen, troost vinden wanneer hun mama of papa er niet is,” zegt ze.
Maar wat Sarah echt typeert, is haar sterk gevoel voor relativering. In een krachtig moment van empathie trekt ze een duidelijke lijn tussen haar eigen uitdagingen en die van alleenstaande moeders.
“Het is niet hetzelfde als alleenstaande ouder zijn,” benadrukt ze. “Zelfs als hij er niet is, is de steun er wél. Alleenstaande moeders moeten het altijd alleen doen. Ze kunnen niet eens bellen.”
Ze herinnert zich een universeel oudermoment: de eerste hoge koorts van haar zoontje. “Ik kon Wout bellen en vragen wat ik moest doen. Ik stond er niet alleen voor,” zegt ze. “Ik heb zoveel respect voor alleenstaande moeders. Ik moet mijn zoontje vaak alleen in bed stoppen. Maar zij moeten het altijd alleen.”
Sarahs verhaal gaat niet over een glamoureus leven. Het is een herkenbaar verhaal over keuzes, veerkracht en het stille begrip dat moeders verbindt in een gezamenlijke, onuitgesproken reis.
Leave a Reply